Dedon
Bobby Dekeyser
Bobby Dekeyser is de Belgische oprichter en baas van Dedon, het wereldberoemde outdoor meubelmerk waar sterren als Philippe Starck voor ontwierpen. De ex-doelman van Bayern München leidt zijn bedrijf van 3000 mensen op een inspirerende manier. ‘In het leven draait het om ontmoetingen, niet om geld.’

Dedon heeft meer dan 3000 werknemers en de Dedon outdoormeubels worden verkocht in 80 landen. Hoe heeft u op 20 jaar tijd Dedon tot zo’n succesvol merk kunnen maken?
Bobby Dekeyser: ‘Ik was keeper bij Bayern München, maar kreeg een zware blessure in 1990. In het ziekenhuisbed besloot ik om een eigen zaak te beginnen. Eerst verkocht ik geairbrushte ski’s, maar dat bleek een flop. Dan startte ik met een lijn tuinmeubelen. Je moet weten, toen was de outdoor lounge-trend nog helemaal niet in. Om de collectie te tonen op een beurs, had ik wat houten decoratiegiraffen in Madagascar gekocht. Niemand wou de meubels, iedereen wou die giraffen. In totaal heb ik er 15000 van verkocht. Dedon overleefde op die beesten, anders waren we failliet. De jaren ‘90 waren erg moeilijk voor Dedon. Ik moest bij iedereen geld lenen, maar ik geloofde in het project. Sinds 2000 gaan de cijfers enorm omhoog. Plots werd alles mogelijk.’
U draaide de laatste jaren een film, begon een Dedon reisbureau, startte een Foundation, bouwde een Dedon hotelketen en opende Dedon Island, een luxueus vastgoedproject op de Filippijnen. Hoe is dat allemaal mogelijk in volle crisis?
‘Crisis doet mensen slabbakken. Ik wil vooruit, ik wil blijven plannen maken en mensen motiveren. In het leven draait het om ontmoetingen, niet om geld. Om plezier hebben, om fouten durven maken, om kansen creëren voor mensen. Tuinmeubelen interesseren me al lang niet meer uitsluitend. Ik ben met zoveel andere dingen bezig. Dedon is een way of life geworden.’

U patenteerde in 1991 Hularo, een waterbestendig kunststofweefsel, het basismateriaal van al uw outdoor meubels, die u laat produceren op de Filippijnen. Past dat wel bij het ecologische imago dat Dedon wil laten uitschijnen?
‘Bij Dedon zijn we niet alleen trots op wat we verwezenlijkt hebben, maar vooral hoe we dat gedaan hebben. Alles gaat er bij ons ethisch en ecologisch aan toe. Op onze productielijn in de Filippijnen krijgen de werknemers de beste arbeidsomstandigheden, een aangename werkomgeving en een riant loon. Je mag gerust komen kijken, je mond zal openvallen. Op ons hoofdkwartier stel ik ons personeel zelfs een gratis sporthal, fitness, sauna, catering en cinema ter beschikking. Dat bevordert de groepssfeer.’
U vliegt wekelijks de wereld rond voor projecten, meetings en businessdeals allerhande. Raakt u dat leven nooit beu?
‘Dat nomadegevoel is de rode draad in mijn leven. I’m a gypsy in the sky. Ik wil vrij zijn om te doen wat ik wil. Als voetballer woonde ik nooit langer dan twee jaar in dezelfde stad. Ik ben zo vaak verhuisd dat ik me nergens en overal thuis voel. Nu leef ik quasi permanent in transit. Weekends, weekdagen en tijdszones lopen naadloos in elkaar over.’

Voelt u zich dan nooit ontheemd?
‘Ik heb gelukkig een fotografisch geheugen. Elke dag maak ik foto’s van de mensen die ik ontmoet. Alleen zo kan ik onthouden wat ik zoal doe in mijn leven. Ik leef zodanig snel en ik ben op zodanig veel verschillende plaatsen ter wereld dat ik anders te rap vergeet. Als ik even tijd over heb op het vliegtuig of in een hotelkamer, dan bekijk ik de slideshow van de voorbije week. Mooie herinneringen zijn dat.’
Komt uw voetbalverleden nog wel eens naar boven?
‘Ik ben nog steeds erg sportief. En ik ken Jean-Marie Pfaff nog goed. Hij was mijn collega bij Bayern. Ik was de tweede doelman. Hij blijft de beste keeper ter wereld. Wekelijks hangen wij nog aan de telefoon om over onze projecten te praten. Hij is en blijft een goeie maat.’

aaaah kknlit leuk allemaal en die vrienden en vriendinnetjes komen vanzelf wel! En beter van die vakken, dan wordt het iig niet te moeilijk haha!