Argus Inspirations

Bruno Steensels

Heeft u zich ooit al afgevraagd hoe het komt dat golfbanen er altijd zo fantastisch mooi uitzien? Wie bedenkt al die prachtige greens, roughs en holes toch? Bruno Steensels bijvoorbeeld. Hij is één van de meest gerenommeerde golfbaanarchitecten van Europa. Hij ontwerpt golf courses in Europa en ver daarbuiten.

Bent u zelf een goeie golfer?
Bruno Steensels: ‘In mijn jonge jaren speelde ik golf op nationaal niveau, nu golf ik enkel nog recreatief. Het is essentieel dat een golfbaanarchitect zelf speelt. Voeling hebben met de techniek, strategie en filosofie van de sport is onontbeerlijk om een goeie baan te kunnen ontwerpen. Daarnaast moet je als golfbaanarchitect natuurlijk verstand hebben van architectuur en landscaping. Ikzelf ben architect van opleiding.’

Hoe bent u dan eigenlijk golfbaanarchitect geworden?
‘Je moet een master in golfbaanarchitectuur halen in één van de gespecialiseerde scholen ter wereld. Ik volgde les in Engeland. Eenmaal je het masterdiploma hebt, kan je lid worden van het Europees instituut voor golfbaanarchitecten. Dat betekent concreet dat je golfbanen aan zeer strenge normen moeten voldoen. Dat onderscheidt ons van de zogenaamde ‘golfbaandesigners’, een beroep waar je geen speciaal diploma moet voor halen.’

Is een golfbaan ontwerpen moeilijker dan een huis tekenen?
‘Ik ben in het vak gerold omdat een golfarchitect me op een dag vroeg of ik geen golfbaan wou ontwerpen samen met hem. Hij wist dat ik een goeie speler was, dus ik zag dat wel zitten. Maar al snel bleek dat het veel ingewikkelder was dan gedacht: bij een huis kan je vooraf alles tot in de puntjes berekenen, maar de natuur is geen exacte wetenschap. Ook de schaal van de projecten was even wennen. Voor een nieuwbouwhuis moet een aannemer wel eens 100 kubieke meter grond uitgraven. Voor een golfbaan is 100 000 m³ het begin.’

Stel: ik ben een privé-investeerder en ik wil graag een golfbaan aanleggen. Wat moet zoiets kosten?
‘Ik heb het geluk om met grote budgetten te kunnen werken. Voor een 18-holes golfbaan is 2,2 miljoen euro mijn ondergrens, voor een kleiner budget doe ik niet meer mee. Dat is een carrièrekeuze die ik me pas kon veroorloven toen mijn reputatie gevestigd was. Ik heb al courses aangelegd in Nederland, Frankrijk, Duitsland, Griekenland, Turkije en Brazilië. In sommige banen is tot 15 miljoen euro gepompt.’

Golf is in België minder populair dan in de buurlanden. Dat is jammer voor de spelers, maar ook voor de Belgische bedrijfswereld.
‘Absoluut. In Amerika en Azië is business doen op een golfterrein schering en inslag: bedrijfsleiders slaan samen een balletje en gaan gemoedelijk met elkaar om op de baan. Ze leren elkaar kennen op competitief vlak, gaan achteraf nog iets eten in het clubrestaurant en klinken tenslotte deals. Zulke scenario’s misloopt België nu.’

Is het probleem niet gewoon dat golf te elitair is?
‘Eigenlijk wel. Het probleem is dat er politiek weinig wil is om daar iets aan te doen. Politiekers willen zich niet ‘verbranden’ aan golf. Bij de doorsnee kiezer maken ze zich allesbehalve populair met maatregelen voor een zogenaamde ‘snobsport’. Het gevolg is dat België hopeloos achter hinkt ten opzichte van Europa.’

Is golfbaanarchitectuur een speeltuin waar u uw fantasie helemaal kan loslaten?
‘Niet echt. Waanzinnige ideeën kunnen alleen maar, als ze binnen de lijnen van het budget passen. Dat is essentieel. Hoe groter het budget, hoe groter het waw-effect dat ik kan creëren. Voor mij steunt elk project op drie peilers: site, architectuur en onderhoud. Als één van de drie niet goed in balans is, is het niet geslaagd. De grote kunst is om een baan te bouwen die zowel doenbaar is voor een beginnende, modale als een professionele golfer. Elke hole moet uitdagend maar ook speelbaar zijn voor iedereen.’

Er komt veel kritiek vanuit natuurorganisaties op golfbanen. Hoe denkt u daarover?
‘Natuurorganisaties klagen soms dat we veel bomen kappen. Ik zeg u: we proberen dat zo weinig mogelijk te doen. Akkerland waar maar één boer iets nuttigs kan mee doen, dat noem ik zonde. Van een golfterrein kunnen dagelijks een paar honderd mensen genieten. We worden ook verweten dat we teveel pesticiden gebruiken. Larie, want we gebruiken maar één tiende van wat de boeren spuiten op gewassen die wij nota bene nog moeten opeten. We hebben enkel pesticiden nodig tegen grasziektes op de greens. Dat is welgeteld één hectare op een golf course van 65 hectare. Peanuts, dus. In het buitenland worden golfterreinen beschouwd als een stukje natuur dat perfect onderhouden is. Voor mij is golf dus zeer natuurvriendelijk.’

www.mastergolf.be