Bouzouk
Het sprookjeshuwelijk van Kate Middleton & prins William. De bruiloft van Charlene Wittstock & prins Albert van Monaco. De Koninklijke Familie op het 21-juli défilé. Allemaal worden ze gemaquilleerd door Bouzouk, de Belgische make-upartiest van de beau monde.
U studeerde geneeskunde. Hoe komt u dan aan de top van de make-upwereld terecht?
‘Ik studeerde geneeskunde, maar vond in de jaren ‘80 mijn roeping als make-upartiest. Mijn carrière begon net toen de Antwerpse academie internationaal furore maakte. Het was de tijd van de extreme modellen met versleten junklook. Hun rimpels en wallen moest ik zelfs nog extra accentueren! Achteraf bekeken was zo’n choquerende make-up totaal mijn ding niet. Ik was eerder fan van de ‘no make-up’: een naturel look met zo weinig mogelijk maquillage. In de jaren ‘90 brak die trend helemaal door, waardoor ik plots overal ter wereld geboekt werd voor shows. Daar heb ik mijn renommee opgebouwd.’
Met de jaren heeft u ook een geheel eigen make-upstijl ontwikkeld.
‘Ja, zelfs modellen die continu opgemaakt en gecoiffeerd worden, kijken er soms raar van op.
Ik start niet met een laag fond de teint zoals de meesten, ik kijk eerst waar een gelaat het licht reflecteert. Dan accentueer ik die delen, volgens mijn feeling of in de opgelegde stijl. Complexe make-up hoeft voor mij niet. Ik hou het liever simpel. Iemand maquilleren is zoveel meer dan wat producten op een gezicht smeren. Ik wil het beste in een vrouw naar boven halen, op voorwaarde dat ze mij vertrouwt. Nooit doe ik twee keer dezelfde make-up. Alles hangt af van de persoon en de uitstraling van de persoon die voor me zit. Voor mij gaat make-up nog altijd over schoonheid. Maquilleren is niet de ‘fouten’ weg plamuren, maar de sterke punten van een gelaat accentueren.’
U mocht achter de schermen de bruid en de gasten schminken op de huwelijken van Kate Middleton met prins William en Charlene Wittstock met prins Albert van Monaco. Hoe voelt dat?
‘Maquilleur zijn op een défilé of een chique feest vind ik een zalige job: ik mag meedraaien in leefwerelden waar ik normaal geen toegang toe heb. En ik zorg ervoor dat iedereen straalt, terwijl ik zelf uit de spotlights blijf. Mijn job vergelijk ik graag met een schilder of een kok. Eén verfstreek teveel op het doek en een kunstwerk kan ‘doodgeschilderd’ zijn. Eén snuif zout teveel in een gerecht en het is verpest, ook al kan de kok zo goed koken. De truc is om te leren anticiperen op perfectie: weten wanneer schoonheid haar culminatiepunt heeft bereikt.’
Daria Werbowy, Doutzen Kroes, Heidi Klum, Kate Moss en Gisele Bündchen: allemaal topmodellen die u al mocht opmaken voor défilés of fotoshoots. Bent u dat vluchtige modellenwereldje nooit beu?
‘De meeste modellen die ik mag maquilleren, zijn erg professioneel. Ze zijn serieus met hun studies en hun job bezig. Ze lenen hun schoonheid voor heel even uit aan een merk, in ruil voor veel geld. Maar eenmaal ze de show gelopen hebben en de make-up uitgewist is, zijn het weer gewone meisjes zonder streken. Die mannequins lenen wel hun schoonheid uit, maar ik behandel hen niet als Barbies, maar als mens. Onder dat gezicht zit een mens die ik respecteer. En dat respect is vaak wederzijds.’
U deed ook al de make-up van défilés van grote labels als Louis Vuitton of Essentiel. Bepaalt u dan zelf de stijl en de kleuren?
‘Als make-upartiest moet ik in dienst staan van de ontwerper. Ik creëer geen look, ik voer er gewoon één uit. En toch is het backstage geen bandwerk, want elke mannequin is anders. Voor een Vuitton-défilé krijg ik bijvoorbeeld van de art director vooraf een gedetailleerde briefing met de kleuren, de make-upconcepten en de stijl die bij de silhouetten passen. Maar zelfs binnen die opgelegde stijl leg ik mijn eigen accenten: ik wil elk model zo opmaken dat ze op haar knapst is. Een look is maar geslaagd als de mannequins zelf spontaan tegen me zeggen dat ze zich mooi voelen, ondanks de extreme make-up.’
Wat vindt u bijvoorbeeld overdreven extreme make-up?
‘Bewust lelijke’ make-up is bijvoorbeeld niet aan mij besteed. Als een ontwerper mij vraagt om een scheve mond te schminken, dan weiger ik. Ooit heb ik een opdracht niet aangenomen omdat ik bloed op iemands gezicht moest smeren. Ik begrijp die esthetiek niet, dus doe ik dat niet. Er zijn genoeg andere make-upartiesten die daarvoor staan te springen.’
